Erich Fromm’ın 1956 yılında yayımlanan ve dünya çapında bir klasik haline gelen eseri "Sevme Sanatı" (The Art of Loving), sevgiyi popüler kültürün sunduğu "tesadüfi bir duygu" illüzyonundan çıkarıp disiplinli bir çaba gerektiren bir yetenek olarak tanımlar. Fromm’a göre sevgi, sadece birine duyulan bir his değil; bir tavır, bir karakter yönelimidir.
He writes: "Two people thus fall in love when they feel they have found the best object available on the market, considering their own exchange value." erich fromm sevme sanati
Fromm, sevgiyi tek bir duygu olarak görmez. Sevginin nesnesine göre farklı biçimleri vardır ve olgun bir insan tüm bu sevgi türlerini yaşayabilmelidir: Sevginin Nesnesine Göre Türleri Fromm, sevgiyi tek bir
He identifies the four core elements of this practice—elements that have nothing to do with romance and everything to do with character: Sevginin Nesnesine Göre Türleri Fromm
olduğunu savunur. Kitap, modern insanın yalnızlık ve yabancılaşma sorununa karşı sevginin nasıl bir "eylem" olarak hayata geçirilebileceğini inceler.